Bireylerin fiziksel, zihinsel ve sosyal iyilik hallerinin korunması ile sağlıklı yaş alma süreçlerinin desteklenmesi, modern yaşamın getirdiği ihtiyaçlar doğrultusunda geniş bir sektörel alan oluşturmuştur. Sağlık Bakanlığı, kontrolsüz büyüyen ve halk sağlığını riske atabilecek koruyucu, destekleyici ve tamamlayıcı faaliyetleri yasal bir zemin altına almak amacıyla kapsamlı düzenlemeler yürürlüğe koymuştur. Bu kapsamda hazırlanan Esenlik Hizmetleri Yönetmeliği, dört temmuz iki bin yirmi altı tarihli ve otuz üç bin üç yüz sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu yönetmelik, hastalık teşhisi veya tedavisi amacı taşımayan, sadece sağlıklı kalmayı ve yaşam kalitesini artırmayı hedefleyen her türlü destekleyici uygulamanın standartlarını belirlemektedir.
Esenlik hizmetlerinin sunulduğu tesislerin yanı sıra, bireysel olarak mesleklerini icra etmek isteyen sağlık profesyonellerinin faaliyetleri de yasal koruma ve denetim altına alınmıştır. Bu doğrultuda hazırlanan Sağlık Meslek Mensuplarının Serbest Meslek İcrası Hakkında Yönetmelik ise yirmi dokuz mart iki bin yirmi beş tarihli ve otuz iki bin sekiz yüz elli altı sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. Böylece Türkiye'de hem kurumsal ölçekte hizmet sunan büyük esenlik merkezlerinin hem de bireysel muayenehane ve klinik açan diyetisyen, fizyoterapist, klinik psikolog gibi uzmanların uyması gereken kurallar net bir şekilde birbirinden ayrılmıştır. Ayrıca belediyeler tarafından ruhsatlandırılan güzellik salonları ve masaj salonları gibi sıhhi müesseselerin de bu yasal sınırlara uyması, yetki aşımlarının önlenmesi açısından hayati bir önem taşımaktadır.
Esenlik Hizmetleri Yönetmeliği, sunulacak hizmetlerin kapsamına ve tesisin fiziksel kapasitesine göre iki farklı işletme modeli tanımlamaktadır. Bunlar esenlik merkezi ve esenlik ünitesidir. Tesislerin kurulacağı binaların fiziki yapısı, ruhsatlandırma sürecinin en çok üzerinde durulan yönünü oluşturmaktadır.
Esenlik merkezi modeli, en az on odalı konaklama tesisleri bünyesinde veya yaşlı ve engelli bakım merkezleri ile spor kulüplerinin sınırları içinde kurulabilmektedir. Eğer müstakil bir binada bağımsız bir esenlik merkezi açılacaksa, binanın en az beş yüz metrekare kapalı alana sahip olması yasal bir zorunluluktur. Esenlik ünitesi modeli ise herhangi bir oda sınırlaması olmaksızın konaklama tesisleri, bakım merkezleri ve spor kulüpleri bünyesinde kurulabileceği gibi, müstakil girişli alanlarda en az üç yüz metrekare kapalı alana sahip olacak şekilde de yapılandırılabilmektedir.
